Where lifestyle meets finance
Hfd Beeld Shoot Divera 15
Interview | Geld

Divera: 'Ik verdiende best oké, maar ik stond altijd rood'

Als je van huis uit hebt meegekregen dat genieten van je geld eigenlijk not done is, kan het moeilijk zijn die houding van je af te zetten als je volwassen bent. Voor Divera van der Elst (42) uit Den Haag was het even wennen om meer te gaan verdienen. Nu is ze er juist trots op.

‘Ik herinner me dat wanneer mijn vader eens wat duurs kocht, hij vaak iets zei als: “Zo, en nou is het een keer mijn beurt.” Dan sprong hij even uit de band. Daar zat een bepaalde lading in die ik onbewust wel meekreeg als kind. Hij zei het niet expliciet, maar het maakt wel verschil wat je houding is. Verwen je jezelf omdat je het leuk vindt, of het verdiend hebt, of zeg je: nu is het mijn beurt. Zo van, iedereen geniet al van mooie dingen en nu mag ik ook eens een keer. Alsof het eigenlijk niet mag en je dat recht zelf moet nemen.

Zelf had ik vroeger een beetje een onhandige relatie met geld. Ik verdiende best oké, maar ik stond altijd rood. Als ik nu terugkijk, denk ik dat ik het gedrag van mijn vader doorzette. In plaats van dat ik blij kon zijn met wat ik had, leek het wel alsof ik bepaalde dingen moest hebben juist omdat ik ze niet kon betalen. Daarmee probeerde ik een soort leegte te vullen, die eigenlijk helemaal niet te vullen was met spullen.

Het toeval wil dat ik met een man ben getrouwd die heel anders met geld omging dan ik. Er was bij hem thuis geld genoeg, maar daar werd verder niet zo bijzonder over gedaan. Ze waren zich er juist bewust van dat ze het goed hadden omdat ze hard werkten en deden wat ze leuk vonden. Dat je ook zo over geld kunt denken, was voor mij een openbaring. 

Divera-bijbeeld.jpg#asset:26097


Mijn man heeft ook een goede baan dus samen verdienen we prima. Ik merkte dat toen ik het geld had om vanalles te kopen, ik die behoefte helemaal niet meer had. Dat was voor mij heel typisch, want ik stond altijd maximaal rood. Ik denk nu ook heel anders over geld. 

Dat komt ook doordat ik zelfstandig ondernemer ben geworden. Ik ben coach voor beginnende coaches. Want als je net je opleiding hebt afgerond, kan het heel lastig zijn om ook echt aan het werk te gaan. Vergelijk het met je rijbewijs. Je slaagt voor je rijexamen en je hebt dat papiertje. Je instructeur zegt: veel succes ermee, maar dan begint het pas. Ik bouw met plezier aan mijn eigen bedrijf en stel zelfs gelddoelen. Vroeger wist ik niet eens hoeveel ik verdiende, dan moest ik echt mijn loonstrookje erbij pakken.

Geld staat voor mij voor de waarde die ik kan geven. Dus hoe meer ik verdien, hoe meer waarde ik heb kunnen toevoegen.

De meeste coaches willen mensen helpen en vinden het lastig om daar geld voor te vragen. En als ze het doen, willen ze ook niet teveel vragen. Ik zeg dan: waarom niet? Als jouw coaching het verschil maakt tussen een gelukkig en ongelukkig huwelijk of gezin, hoeveel geld heb je daar dan voor over? Als je goede diensten levert waar mensen blij van worden, betalen ze je veel geld.

divera-bijbeeld-3.jpg#asset:26098


Ik voel me niet schuldig over hoeveel ik verdien. Maar soms bekruipt me wel een soort angst. Bijvoorbeeld bij het stellen van financiële doelen. Dan hoor ik ineens een stemmetje dat zegt: kun je dat allemaal waarmaken? En wie ben jij eigenlijk om zo veel geld te verdienen? Ik geef dat stemmetje wel aandacht, ik sta er even bij stil en denk: Goh, wat interessant. En dan ga ik weer door. Gewoon de ene voet voor de andere zetten. Ik zou me erdoor kunnen laten tegenhouden, maar ik weet dat dat gevoel weer wegsmelt zodra ik weer bezig ben met mijn coaches en er een factuur betaald wordt. Want dat geld is een weerspiegeling van mijn waarde.’


Foto's: Prisca Visser

Reageer