Where lifestyle meets finance
Werkeloos Worden Was Mijn Grootste Nachtmerrie
werkeloos worden

"Werkeloos worden was altijd mijn grootste nachtmerrie."

Hoewel dit nog steeds niet mijn ideale situatie is,..

blijkt het allemaal wel mee te vallen. Nu wil ik absoluut niet mensen aanmoedigen om hun baan te verliezen, maar soms heb je dit soort omstandigheden nodig om een nieuwe kijk op het leven te krijgen.

Als kind was het thuis soms moeilijk,... 

want ook mijn moeder kwam een tijd zonder werk te zitten. Dit was tegen haar natuur in, zij was een harde werkster en hield echt van haar werk als secretaresse. Haar werkloosheid kwam aan als een harde klap en voelde voor haar als falen. Dit is mij altijd bijgebleven. Toen ik zelf voor de tweede keer in 5 jaar door een reorganisatie geen vast contract aangeboden kreeg, besloot ik het roer om te gooien.

Ik kreeg geen werk in het werkveld waarin ik gestudeerd had en was daarom eigenlijk nooit helemaal tevreden met het werk dat ik deed. Tenminste, niet zoals mijn moeder dat altijd was. Bovendien was het altijd een persoonlijk doel om mijn mastertitel te halen. Ik besloot daarom mij in te schrijven voor een deeltijd masteropleiding, gewoon om te kijken of ik überhaupt toegelaten zou worden. Toen ik werd toegelaten, was ik dan ook bijzonder verrast! Het betekende echter wel dat mijn leven compleet omgegooid moest worden. Tot het einde van mijn contractduur, moest ik werk en studie combineren.

De omschakeling ging vanzelf en door mijn strakke planning verliep alles goed...

Dit had echter wel consequenties voor mijn financiële situatie. Ik ben boven de dertig en heb dus geen recht meer op studiefinanciering. Ik heb voor het collegegeld en de boeken gespaard, zodat ik tijdens mijn werkloosheid mijn vaste rekeningen gewoon door kon betalen. Daarnaast heb ik mijn uitgaven drastisch moeten aanpassen, want ik krijg nu 70% van wat ik eerst mocht ontvangen.

Het wordt daardoor makkelijker om ‘nee’ te zeggen tegen dat schattige nietmachientje van de Hema, of de leuke sjaal van de H&M.

Nu blijkt dat ik altijd een groot gapend gat in mijn hand had, want ik had het altijd krap. Nu ik het met minder moet doen, gaat dit wel goed. Ik gaf voorheen geld uit alsof ik een geldboom in de tuin had. Nu ik stukken minder te besteden heb en ik daardoor vaker ‘nee’ moet zeggen tegen mijn begripvolle vrienden, merk ik dat ik alsnog rondkom van mijn uitkering. Ik ben altijd gevoelig voor impulsaankopen en nu ik minder op pad ben, bespaar ik daar gigantisch op. Bovendien komen vrienden vaker bij mij langs, of ben ik bij hen thuis, waardoor ik kosten bespaar én ‘uit eten’ ga.

Toch kan ik wel een financiële detox gebruiken. 

Ik verwacht binnenkort weer werk te vinden (nogal een uitdaging!) en ben alsnog gevoelig voor impulsaankopen. De behoefte om iets te kopen blijft, waardoor ik de deur uitga en toch iets kleins koop. Noem het bezigheidstherapie, maar de drang is niet onder controle te houden. Het zorgt voor voldoening op korte termijn, maar ik heb ook dromen en wensen voor de toekomst waar ik ook geld voor nodig heb. Met de financiële detox challenge heb ik in week 1 mijn doelen beter weten te vormen. Nu ze behapbaar en tastbaar zijn, ben ik meer gemotiveerd! Het wordt daardoor makkelijker om ‘nee’ te zeggen tegen dat schattige nietmachientje van de Hema, of de leuke sjaal van de H&M.

Ik heb nooit goed kunnen sparen, maar door middel van de challenge wil ik toch een buffer aanleggen.

Daarnaast moet ik sparen voor collegegeld en een nieuwe MacBook. (I know, hij is duur, maar once you go Mac, you never go back!) Mijn huidige MacBook is nu 6 jaar oud en hij begint serieuze kuren te vertonen, zoals toetsen die het niet meer doen. Nu ik met minder geld moet rondkomen, realiseer ik me dat ik veel meer zou moeten kunnen sparen als ik weer werkzaam ben.

Door de challenge hoop ik nog bewuster met geld om te gaan en meer te kunnen sparen voor mijn doelen! Ik kan wel wat aanmoediging gebruiken, dus ik hoop dat we elkaar in de Facebookgroep kunnen helpen en aanmoedigen! Zie ik je daar?

Door: Jacqueline

Reageer